دنیای سه نقطه ی من پر از رازه. با من هم صدا شو.

گاه احساس میکنم. باید.

شاید.

مکعب وار می گویم. آفریده شده ام .

دنیای سه نقطه ی من.

...

(آرامند)

این حرفارو واسه این نمینویسم که کسی بخواد بخونه یا نخونه.

میدونم ممکنه خیلی ها بخونن ولی جای دیگه ای نبود که بگم یا کس دیگه ای نبود که برام شونه بشه و من گریه کنم.

یادم میاد روزی که وبم رو درست کردم همش حرف از شادی میزدم.

همیشه شونه شدم برای گریه دیگران ، گاهی دستمال تا اشکاشون رو از روی گونه هاشون پاک کنم.

دلم براشون تنگ میشد با اینکه کسی دلش برام تنگ نشد ، آغوش بودم  و بغلشون کردم با اینکه کسی برام آغوش نشد.

همش سعی کردم شادی ببخشم و شادی بخوام. سعی کردم از شادی که برای دیگران میخوام ، خودم هم شاد بشم.

چی بگم .دارم گریه می کنم. دلم شکشسته.  دلم می خواد خدا رو لمس کنم و داد بکشم ای ی ی ی ی خداااااااااا.

وجودم . وقتم و ذهنم رو گذاشتم.

تنهام . خیلی تنها ، با وجود شلوغی دور و برم.

…

دلم می خواد یکی بغلم کنه و دلش برام تنگ بشه.

بذار اونایی که از ناراحتیم شاد میشن ، شاد بشن.

ای کاش منم می تونستم فراموش کنم ، ولی نمی تونم.

قلبم درد میکنه بخدا.

…

(آرامند)

هر روز و هر ثانیه داره  به تعداد سه نقطه هام اضافه میشه.

حرفایی رو که بهم میزنن و حرفایی رو که می خوام بگم.

دلم میخواد به یک خواب عمیق برم. خاموش و خاموش.

حرفام تکراریه. شاید ...؟!؟

بگم؟

چی بگم جز ...؟!؟

فقط میگم مگه قرار نبود؟

و اما باز سه نقطه

...

(آرامند)